commissielid Ruimte, lid Campagne Team

Alvin Riley

Wie ben ik?

Samen met mijn vrouw en 2 kinderen ben ik in 2001 in Bodegraven komen wonen. Daarvoor hebben wij 13 jaar op Curaçao gewoond. Daarvoor hebben we 7 jaar in Brabant (Breda en Tilburg) gewoond. Op mijn 20ste  ben ik vanuit mijn geboorte-eiland Aruba naar Tilburg gegaan om te studeren. In 1988 verhuisden wij naar Curaçao. Mijn 13 jaar op Curaçao in het kort:

  • De eerste 5 jaar was ik projectleider bij een architectenbureau en tegelijkertijd in de avonduren afdelingshoofd en docent bouwkundig bedrijfskunde aan de Avond M.T.S.
  • Daarna heb ik het leerlingstelsel afdeling Bouwkunde op het eiland opgezet. Ik was tevens het hoofd van deze afdeling. Dit heb ik 2 jaar gedaan.
  • Nadat ik het leerlingstelsel afdeling bouw opgezet heb werd ik door de aandeelhouders van een handelsmaatschappij in bouwmaterialen gevraagd om het bedrijf om te vormen, te reorganiseren naar een Bouw- en Handelsmaatschappij. Dat heb gedaan en daarna het bedrijf als directeur nog 6 jaar geleid.

Eind 2000 hebben mijn vrouw en ik besloten terug te keren naar Nederland. We hebben vanuit Curaçao voor Bodegraven gekozen omdat dit dorp voldeed aan de door ons gesteld eisen:

  • We wilden perse in een dorp wonen en niet in een stad.
  • Het dorp moest wel dichtbij een grote(re) stad liggen.
  • Goede verbinding met openbaar vervoer; het dorp moest een eigen station hebben.
  • Goede verbinding met snelwegen, bij voorkeur aan een snelweg.
  • Het dorp moest wel voldoende voorzieningen hebben zoals supermarkten en een redelijke winkelaanbod.
  • Het dorp moest zo centraal mogelijk in het Randstadgebied liggen.

Bodegraven, als het hart van het Groene Hart, voldeed voor 100% aan onze eisen. Vrij snel heeft Bodegraven ons hart gestolen, in dit geval is dat absoluut geen misdaad. Omdat wij ons zo erg thuis voelden in Bodegraven heb ik besloten om in maatschappelijke zin iets in het dorp te doen. Om deze reden heb ik in 2003 contact opgenomen met de PvdA. Vanaf 2004 ben ik als bestuurslid actief geworden in de partij. Vanaf 2006 zit ik in de gemeenteraad.

Waarom PvdA?

Vrijheid, democratie, rechtvaardigheid, duurzaamheid en solidariteit. Voor mij staat daarbij het recht op een fatsoenlijk bestaan centraal. Een bestaan met alle ruimte voor wie hard wil werken om vooruit te gaan maar ook waardigheid voor wie daar niet toe in staat is. Een fatsoenlijke samenleving waar vrijheid, eigen verantwoordelijkheid en bovenal solidariteit hand in hand zouden moeten gaan.

Deze idealen zou ik bij een andere politieke partij in beginsel ook terug kunnen vinden. Maar in de confrontatie van deze idealen met de werkelijkheid van alle dag is de manier waarop de politici en bewindvoerders met die idealen omgaan van partij tot partij en per individu zeer verschillend. De manier waarop de politici en bewindvoerders van de PvdA met die idealen omgaan was voor mij doorslaggevend om voor deze partij te kiezen.

De beste beloning die ik kan krijgen is het besef dat mijn partij en mijn bijdrage van grote betekenis is in de gemeentelijke besluitvorming. Ook de waardering, de dankbaarheid die ik krijg van de burgers waar ik mij voor inzet is van onschatbare waarde.

Wat ga ik doen?

Iedereen heeft recht op een goed en betaalbaar dak boven zijn hoofd. Er is echter nog steeds een nijpend tekort aan goedkope en betaalbare (huur)woningen in Bodegraven-Reeuwijk. We willen speciale aandacht voor groepen woningzoekenden die het moeilijk hebben op de woningmarkt. Voor starters en huurders die willen kopen worden onvoldoende goedkope koopwoningen gebouwd. Maar ook de woonomgeving doet ertoe. De inrichting en het beheer van de openbare ruimte, het stimuleren van bewonersparticipatie en het tegengaan van overlast kunnen bijdragen aan veilige, leefbare en prettige buurten. Iedereen heeft recht op een fatsoenlijke woning. Daarom willen we de woningbehoefte onder starters in Bodegraven-Reeuwijk actief aanpakken. Aan de andere kant hebben wij te maken met de actuele werkelijkheid. De financiële situatie van Bodegraven-Reeuwijk is zorgelijk. Dit betekent voor onze gemeente natuurlijk dat er bezuinigd moet gaan worden.

Ik zie het als mijn taak om bij het maken van keuzes in deze financieel moeilijke tijden het maximale te halen voor de eerder genoemde doelgroepen.